ทักษะสำคัญของนักข่าว The standard ที่สายเขียนต้องรู้!

30 มิถุนายน 2562 | อ่านแล้ว 953 ครั้ง    

 

ณ วินาทีนี้ คงไม่มีใครที่ไม่รู้จักกับ THE STANDARD (เดอะ สแตนดาร์ด) สำนักข่าวออนไลน์ เว็บไซต์ข่าวที่วางบทบาทในการทำงานด้วยการนำเสนอข่าวสารเชิงสร้างสรรค์ เพื่อต้องการให้ความรู้ ความคิด และแรงบันดาลใจแก่ผู้คน

ล่าสุดเดอะสแตนดาร์ดมียอดผู้ติดตามบนเฟซบุ๊กทะลุ 1 ล้านคน แน่นอนว่ากว่าจะเติบโตถึงขั้นนี้ ต้องอาศัยพลังสกิลแรงสูงของคนในทีม ที่ไม่เว้นแม้กระทั่งนักเขียน….

ปณชัย อารีเพิ่มพร หรือ นัท หนึ่งในนักข่าวเดอะสแตนดาร์ด ปัจจุบันทำตำแหน่ง Junior Content Creator จะมาขยายความถึงฝีไม้ลายมือที่ว่าเป็นส่วนหนึ่งของผลสำเร็จนั้น ผ่านประสบการณ์การทำงานจริงบนสนาม

แอบเห็นผ่านตาบนทามไลน์ทวิตเตอร์ของโหน่ง วงศ์ทนง ชัยณรงค์สิงห์ ผู้บริหารเดอะสแตนดาร์ด เปรียบนัทว่าเป็นอองตวน กรีซมันน์ (Antoine Griezman) เลยทีเดียว

นัท มีหน้าที่เป็นคนคิดคนเขียนเรื่องราวใหม่ ๆ ประเด็นโดน ๆ ป้อนลงเว็บไซต์ โดยเฉลี่ยอยู่ที่บทความละ 2-3 ชิ้นต่อวัน

“งานออนไลน์มันเร็วมากในแต่ละวัน ดังนั้นชีวิตเราจะเหมือนนกฟินิกซ์ มีชีวิตอยู่ 1 วัน แล้วก็จะตายไปใน 1 วัน แปลว่าทำงานดีแค่ไหนในวันนี้ วันพรุ่งนี้ก็ต้องเริ่มต้นนับ 1 ใหม่เสมอ” นัทเริ่มเล่า

            ฉะนั้นงานที่ออกมาจึงจำเป็นต้องมีคุณภาพอยู่ตลอดเวลา

นักข่าวหนุ่มเล่าต่อว่า เราทำงานทุกวันให้มันดีที่สุด แล้วถ้างานเรากลายเป็นประเด็นในโลกโซเชียล เฮ้ย เราถูกพูดถึงมาก ก็คือจุดสูงสุดของเราแล้ว

สะสมการทำงานให้มันดีไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวความสำเร็จก็จะวิ่งมาหาเองนักข่าวหนุ่มไฟแรงกล่าว

อย่างเช่นวันนี้ นัทจะไปสัมภาษณ์ ณัฐพล เอกแสงกุล กรรมการผู้จัดการบริษัท โคอิ เตะ ประเทศไทย ในประเด็นแนวคิด หลักการทำธุรกิจของกิจการร้านชานมไข่มุก KOI Thé (โคอิ เตะ) ที่ปัจจุบันประสบความสำเร็จ และเปิดแฟรนส์ไชน์ทั่วโลกมาแล้วกว่า 350 แห่ง ในประเทศไทยเองก็มีสาขาร่วมอยู่ด้วย

เพื่อให้บทความออกมาอย่างมีประสิทธิภาพ จูเนียร์ข่าวจึงใช้วิธีการหาข้อมูลจากขั้นปฐมภูมิหรือที่เข้าใจง่าย ๆ ก็คือข้อมูลขั้นแรกจากคนต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง

ตามที่เข้าใจข้อมูลปฐมภูมิ เป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือมากที่สุดของนักข่าว เนื่องจากข้อมูลที่ได้จะมีความสดใหม่ ไม่ซ้ำใคร ต่างกับข้อมูลทุติยภูมิที่อาจมีมาเนิ่นนานแล้ว ข้อมูลเหล่านั้นอาจไม่ตรงกับปัจจุบัน เช่น ข้อมูลตามเอกสารต่าง ๆ เป็นต้น

ตัดภาพกับมาที่นัท ก่อนเริ่มสัมภาษณ์ เขาเปิดสมุดที่เตรียมความพร้อม ลิสต์ประเด็นคำถามออกมาเป็นกลุ่ม ๆ และแบ่งงานกับตากล้องอีกหนึ่งคน จากนั้นก็จัดแจงสถานที่เหมาะ ๆ เพื่อให้ได้มุมถ่ายภาพตามที่ตนเองต้องการ

ถ้าใครเคยทำงานสัมภาษณ์คนต่าง ๆ เพื่อนำคำบอกเล่านั้นกลับมาเขียนเล่าเรื่องราวจะรู้ว่าไม่ง่ายเลย ไม่ใช่ว่านัดแหล่งข่าว แล้วเข้าไปถามอะไรก็ได้แบบที่ว่าเรื่อย ๆ ชิล ๆ หากแต่ผู้สัมภาษณ์ต้องทำการบ้านมาอย่างดี คือ หาข้อมูลคนที่สัมภาษณ์ว่าเขาเป็นใครให้ได้มากที่สุด แล้วประเด็นเรามีส่วนไหนที่เขาสามารถตอบได้และมีน้ำหนักพอให้คนอ่านเชื่อถือ ที่มากไปกว่านั้นคือการควบคุมบทสนทนาให้ครอบคลุมประเด็นที่ตั้งไว้

ระหว่างการสัมภาษณ์นักข่าวเดอะสแตนดาร์ดดูเป็นมิตร พูดคุยอย่างสุภาพ ตลอดการทำงาน 4 ชั่วโมง บทสนทนาถูกแลกเปลี่ยนไปมาไม่มีแผ่นสะดุดแม้แต่น้อย ทำให้เห็นเลยว่าเขาทำการบ้านมาอย่างดี

ในที่สุดก็ได้ประเด็นครบทุกอย่าง เหลือก็แค่กลับไปเขียนเป็นบทความองค์กรต่อไป

ความสามารถที่ได้เห็น เราเรียนรู้พื้นฐานมาจากตอนที่อยู่มหาวิทยาลัย เราเรียนเอกวารสารและหนังสือพิมพ์ เราเอาสิ่งเหล่านั้นมาต่อยอดใช้ตอนทำงานจริง การเขียนทุกอย่าง เบสิก (basic) ของมันก็คือ ฟอร์แมท (format) การเขียนข่าว เราแทบจะไม่ต้องเตรียมความพร้อมหรือเรียนรู้ใหม่ด้วยซ้ำ รู้สึกว่าตัวเองพร้อมที่จะทำงานได้ทันทีนัททิ้งท้ายหลังงานวันนี้สิ้นสุดลง

ทักษะที่สำคัญของนักข่าว คือ ทักษะการหาข้อมูลและการเตรียมความพร้อมที่จะนำมาให้ได้ซึ่งข้อมูลหรือการทำการบ้าน

ผมเชื่อเหลือเกินว่า ความสำเร็จที่เดอะสแตนดาร์ดเติบโตขึ้นมานี้ เพราะเขามีนักข่าวที่มีประสิทธิภาพซึ่งเป็นเหมือนเครื่องทำกาแฟชั้นยอด คอยบดข้อมูลดั่งเมล็ดกาแฟจนได้มาซึ่งงานเขียนคุณภาพคับแก้วหอมกรุ่นขนาดนี้



เรื่องเเละภาพโดย กิตติทัศน์ เรืองพัชรวงศ์ เอกการสื่อสารมวลชน รุ่น 11

คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร โทร. 0-3259-4033 (วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี) | 0-2233-4995 (กรุงเทพฯ)