คณิน นวลคำ: ชายผู้พัฒนาตนเองได้เพราะกล้องฟิล์ม

10 สิงหาคม 2562 | อ่านแล้ว 1679 ครั้ง    

 

การถ่ายภาพคือการเก็บช่วงเวลาหนึ่งไว้ ทำให้สามารถย้อนกลับไปมองได้ตลอด เราก็เลยชอบถ่ายภาพจากกล้องฟิล์มเพราะมันเป็นการถ่ายภาพที่เราสามารถเก็บแสงที่มันเป็นแสงจริง ๆ ได้...” 

       นั่นเป็นประโยคของคณิน นวลคำ หรือเมฆนักศึกษาชั้นปีที่ 2 ของมหาวิทยาลัยศิลปากร เขาเป็นนักศึกษาที่ใช้ชีวิตปกติทั่วไปแต่งานอดิเรกของเขานั้นกลับแตกต่างจากนักศึกษาคนอื่น ๆ 

       คณินโตมากับกล้องถ่ายรูป เขาเริ่มจับกล้องถ่ายรูปในวัยอนุบาล กล้องตัวแรกที่เขาใช้ถ่ายรูปคือกล้องฟิล์มของคุณพ่อ เขาได้ให้สัมภาษณ์ไว้ว่าเดิมทีเขาไม่ได้ชอบการถ่ายรูป แต่เพราะกล้องตัวนั้น ทำให้เขามีโอกาสได้สัมผัสและซึมซับการถ่ายรูปมาโดยตลอด

       “ตอนเด็กไม่ได้ศึกษาการถ่ายรูปขนาดนั้น เพราะเรายังเด็กมาก แค่ถ่ายไปเรื่อย ๆ จำได้ว่ามันเพิ่งเป็นยุคสมัยที่เปลี่ยนจากกล้องฟิล์มเป็นกล้องดิจิตอล พ่อเลยซื้อกล้องคอมแพคมา จากนั้นก็ถ่ายทั้งกล้องคอมแพคและกล้องฟิล์มมาตลอด

       กล้องดิจิตอลคอมแพค หรือภาษาอังกฤษเรียกว่า Digital Compact Camera โดยคำว่า Compact (คอมแพค) แปลว่ากะทัดรัด เป็นกล้องที่สามารถพกพาได้สะดวก ลักษณะของกล้องประเภทนี้จะไม่สามารถเปลี่ยนเลนส์ได้

       ในส่วนกล้องฟิล์มเป็นกล้องถ่ายรูปที่มีหลักการทำงานหลัก ๆ ไม่ต่างจากกล้องดิจิตอล เพียงแต่แทนที่จะใช้ Censor ในการรับภาพ กล้องฟิล์มจะใช้ฟิล์ม ซึ่งเป็นวัสดุที่เคลือบสารไวแสงไว้และสารเหล่านั้นจะทำปฏิกิริยาเมื่อโดนแสงทำให้ออกมาเป็นภาพได้

       คณินในวัยเด็กใช้กล้องของคุณพ่อในการถ่ายภาพ เมื่อเขาโตขึ้นจึงมีโอกาสได้เก็บเงินซื้อกล้องเป็นของตัวเอง โดยเขาซื้อทั้งกล้องดิจิตอลและกล้องฟิล์มสำหรับถ่ายภาพประเภทต่าง ๆ   แต่คณินก็ยังยืนว่าเขารักการถ่ายภาพจากกล้องฟิล์ม เพราะกล้องฟิล์มมีเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

       “เมื่อก่อนเราถ่ายงานกีฬามันก็จะถ่ายไปเรื่อย ถ่ายไม่คิดเพราะใช้กล้องดิจิตอลถ่าย เราก็เลยมาเล่นฟิล์มเพราะอยากให้มีกระบวนการคิดก่อนที่จะกดถ่าย เนื่องด้วยฟิล์มมันแพงกว่าจะได้รูปออกมาเรายังเช็กไม่ได้เลยต้องค่อย ๆ ถ่าย ค่อย ๆ ดูว่าถ่ายมุมไหนถึงจะออกมาสวยและชอบที่สุด

       เป็นที่ทราบกันดีว่าการใช้กล้องฟิล์มถ่ายรูปนั้นเราจะกดถ่ายแบบรัวชัตเตอร์อย่างกล้องดิจิตอลไม่ได้ การถ่ายภาพด้วยกล้องฟิล์มช่างภาพจึงต้องใจเย็น ต้องศึกษาวิธีการต่าง ๆ เพื่อทำให้รูปออกมาดูดีที่สุด หากถ่ายโดยที่ไม่มีวิธีหรือเทคนิคอาจทำให้กลายเป็นภาพเสียได้ ทั้งนี้ การถ่ายภาพจากฟิล์มเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างที่กล้องดิจิตอลไม่มี 

       สีของภาพ mood and tone ของฟิล์มมันเป็นอะไรที่มีเสน่ห์ 

       ในปัจจุบันจะมีกล้อง DSLR (Digital Single-Lens Reflex) ออกมาหลากหลายแบรนด์ แต่คณินก็ยังคงเลือกที่จะถ่ายรูปด้วยกล้องฟิล์ม เขากล่าวว่าการถ่ายรูปด้วยกล้องฟิล์มนั้นจะต้องผ่านกระบวนการคิด วิเคราะห์ วางแผน การดูทิศทางของแสงรวมไปถึงขั้นตอนของการล้างฟิล์ม สีของฟิล์มที่เลือกใช้ รวมไปถึงแสงของสถานที่ในเวลานั้น ๆ ล้วนมีผลกับภาพที่จะได้ ช่วงเวลาที่ได้ลุ้นว่าภาพจะออกมาตามความคาดหวังหรือไม่ ทำให้คณินรู้สึกสนุกและท้าทาย

       คณินเผยว่าเขาไม่ได้ถ่ายภาพจากกล้องฟิล์มเพื่อตามกระแสหรือตามเทรนด์ เขาใช้กล้องฟิล์มเพื่อแก้นิสัยถ่ายภาพไปเรื่อยของตัวเอง

       “ถ่ายไปเยอะ แต่ไม่ค่อยได้คิดก่อนถ่ายเลยมาเล่นฟิล์มก่อน คณินกล่าว

       การฝึกฝนถ่ายภาพและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ทำให้คณินค้นพบสไตล์การถ่ายภาพที่ใช่ นั่นคือการถ่ายภาพแนวสตรีท และภาพแนวแฟชั่น เขาเผยว่าตนเองถ่ายคนได้ไม่สวย จึงหันมาถ่ายแนวสตรีท โดยการถ่ายภาพแนวสตรีทเป็นการถ่ายภาพที่เราเห็นเป็นปกติธรรมดา ไม่ว่าจะเป็น ผู้คน สิ่งของ สถานที่ที่เห็นในทุก ๆ วัน ที่อาจไม่มีใครมองเห็นความงามของมัน แต่คณินเห็น และเก็บความงามเหล่านั้นไว้ในภาพฟิล์มที่ถ่าย

       สำหรับการถ่ายภาพสไตล์สตรีทด้วยกล้องฟิล์มนั้นมีอุปสรรคอยู่บ้าง ตรงที่กล้องฟิล์มไม่สามารถจัดเฟรมได้อย่างกล้องดิจิตอล ไม่สามารถเช็กดูรูปพรีวิวได้ แต่ข้อดีของการถ่ายสตรีทด้วยกล้องฟิล์มทำให้คณินสามารถสร้างสรรค์ผลงานที่แตกต่างในแบบของเขาเอง คณินต้องวางแผนเพื่อที่จะออกไปถ่ายภาพ เลือกเวลาที่เหมาะสมในการถ่าย เพราะฟิล์มหากใช้แสงที่พอดีจะทำให้รูปออกมาสวยงามมากขึ้น

       แสงที่เหมาะสมกับการถ่ายภาพฟิล์มที่สุด คือแสงช่วง 10 โมงเช้าจนถึงบ่าย 3 โมง ช่วงเวลาเหล่านี้ทำให้ภาพที่ถ่ายออกมามีความคมชัด อุณหภูมิและสีของภาพเป็นโทนสีอุ่น เขาจึงเลือกเวลานี้เป็นเวลาที่จับกล้องออกไปเก็บภาพ

       “ฟิล์มเป็น Art อย่างหนึ่ง มันเป็นแสงที่เราต้องมีการวางแผน จึงทำให้งานมีคุณค่า

 

       ในส่วนของอนาคต คณินอยากเป็นช่างภาพสารคดี แต่แอบมีใจให้กับการถ่ายภาพแฟชั่น และโอนเอียงไปในทางสายข่าว เขาจึงเลือกที่จะเรียนนิเทศศาสตร์ เอกข่าวและสารคดีเพื่อที่จะได้เรียนรู้กระบวนการคิด

       คณินมีแรงบันดาลใจคือ คุณอำพล ทองเมืองหลวง อดีตช่างภาพช่อง PPTV และคุณวิเวียน ไมเออร์ ช่างภาพชาวอเมริกัน ทั้งสองเป็นแรงบันดาลให้คณินอยากทำงานในวงการถ่ายภาพสตรีท

        แต่จริง ๆ แล้วอีกหนึ่งแรงบันดาลใจในกดชัตเตอร์กล้องฟิล์มแต่ละครั้งของคณิน คือแฟนสาวของเขาเอง

       ภาพถ่ายบนอินสตราแกรมส่วนตัวของคณินนอกจากจะเป็นสถานที่ สิ่งของ และบรรดาผู้คนแล้วนั้น ยังมีภาพของผู้หญิงที่เขารัก แฟนของเขาเป็นทั้งกำลังใจ และกลายมาเป็นตัวแบบในการถ่ายภาพ

       “เพราะว่าแฟนเป็นแรงบันดาลใจอยากให้รีบทำงาน หาเงิน เพื่อมาเลี้ยงตัวเองและครอบครัว เขาอยากให้เราประสบความสำเร็จ พูดถึงประเด็นนี้นับว่าเป็นแรงผลักดันที่สำคัญ ที่ทำให้คณินไม่ย่อท้อและยืนหยัดในวงการถ่ายภาพต่อไป

       “แต่ถ้าถามว่าเคยท้อไหม มันก็เคยท้อ แต่เวลาท้อเราคิดว่าเรายังถ่ายได้ไม่ดีพอ ถ่ายได้ไม่สวย ดังนั้นเราจึงต้องถ่ายให้รูปมันออกมาสวย” 

       น้ำเสียงไม่ได้ตัดพ้อหรือบั่นทอนใจแก่ตนเอง แต่เป็นเสียงแห่งความมุ่งมัน 

 

 

       จุดประสงค์หลักของการถ่ายภาพจากกล้องฟิล์มคือการที่เขาอยากจะเรียนรู้กระบวนการคิด เมื่อตนเองได้ฝึกฝนและออกไปถ่ายรูปมาหลายบริบท ทำให้คณินมีความคิดในตอนสุดท้ายว่าท้ายที่สุดแล้วเขาอาจจะเลิกเล่นฟิล์ม

       ทำไมถึงเลิกเล่นฟิล์ม ทั้งที่ตัวเองหลงใหลในเสน่ห์ของฟิล์มมากขนาดนี้ 

       “นั่นก็เพราะฟิล์มมีราคาที่แพงขึ้น ส่วนหนึ่งก็คิดว่าตัวเองได้ฝึกฝนและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ถ่ายรูปด้วยกล้องฟิล์มมาเยอะพอสมควร เหมือนได้เรียนรู้ทุกอย่างตามที่ต้องการแล้ว อย่างไรก็ตามเชื่อว่าวงการฟิล์มไม่มีวันตายหรอก มันต้องมีคนที่ถ่ายฟิล์มอยู่บ้างแหละ ไม่ก็พวกช่างภาพแฟชั่นปัจจุบันเขาก็ยังใช้ฟิล์มในการถ่ายงานนะ อย่างที่บอกถ่ายฟิล์มมันช่วยเรื่องการจัดแสง ช่วยเรื่องกระบวนการคิดได้เยอะ จึงไม่คิดว่าวงการกล้องฟิล์มจะตายไปได้ง่าย ๆ

       “ฟิล์มจะไม่มีวันหมดไปจากโลกตราบใดที่ยังมีโรงงานผลิตม้วนฟิล์ม และมีร้านรับล้างฟิล์มอยู่

       คณินได้เรียนรู้เทคนิคการถ่ายรูปแนวสตรีทจากการออกไปถ่ายภาพตามสถานที่ต่าง ๆ ประสบการณ์จากกล้องฟิล์มได้สอนให้เขาเรียนรู้อะไรอย่างมากมาย อนาคตหากประสบความสำเร็จแล้ว ต้องย้อนกลับมามองในวันนี้ว่าเพราะการถ่ายภาพจากฟิล์มนี่แหละที่ทำให้ตนเองมีพัฒนาการที่ดีขึ้น 

       เพราะการถ่ายฟิล์มทำให้ช่างภาพอย่างเขารู้จักคิดก่อนที่จะเลือกถ่าย รู้จักที่จะเล่าเรื่องผ่านภาพภาพหนึ่ง ผ่านม้วนฟิล์ม 



เรื่องโดย กัญญาภัค ทิศศรี ภาพโดยคณิน นวลคำ

คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร มหาวิทยาลัยศิลปากร โทร. 0-3259-4033 (วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี) | 0-2233-4995 (กรุงเทพฯ)